عشق يك دروغ بزرگ

امروز فهميدم خانه پرستوي عاشقي که هر نفس برايت ميخواند اينجا نيست از تو چه پنهان کار بيهوده اي بود نقاشي ناشيانه من بر اي تو .
اگر قلبم قطره قطره آب شد ، اگر سوخت و خاکستر شد ، باکي نيست نمي دانم چقدر با تو فاصله دارم؟
چند قدم؟ چند روز؟ چند سال؟ شايد به اندازه يک آه و يک دم.
 شايد به اندازه تکه ابر کوچکي که بر آسمان دلم مي بارد و مي گريد. نميدانم ، اما اگر برايت نمي خوانم اين را بدان که بي تو خواندن را ، نوشتن را، حتي ماندن را از ياد برده ام. اگر لبانم خاموش است ، دل فرياد سر داده که با من بمان تا بي تو از ياد نبرم زنده بودن را ... مرا پنهان کن در امن ترين گوشه قلبت که نه روشني روز را ببينم و نه سياهي شب را. اين تنها آرزوي دل است. چه کند راهي به جز فرار به سوي تو ندارد.پناهش بده. باز هم نوشته هايم در سيلاب خود خواهي هايم غرق شد.. ميخواهم براي هميشه در سياهي سرخ ترين شقايق زمين بي نشان بمانم.

نوشته شده توسط حورا در چهارشنبه 25 مهر1386 موضوع |

سلام !

                        باز آمدم 

 با کوله باري از غم و خستگي ! به سراغ دفترم آمدم تا درد دل دلم را بر   
کاغذ سپيد بنشانم و کمي سبک شوم . آمدم تا بگويم از انتظار خسته شده ام ! آنقدر چشم اميد  به پنجره آينده دوخته ام که از ديدن متنفر و خسته شده ام . از بس صبح ها با اميد و شب ها با اشک خفته ام خسته شده ام ! همه رفته اند ،همه ... من مانده ام تنهاي تنها در ديار زندگي بي يارو ياور بدون " تو " بدون تو که تمام زندگي ام هستي ! هرشب با ابريشم خيالت تاريکي را به  سپيدي صبح مي دوزم . اما ... اما صبحدم باز هم خبري از تو نيست و آنچه در دستم باقيست جامه اي است از تار تنهايي وپود انتظار بر قامت لحظه ها ! چه فايده از عشق گفتن؟! وقتي تو
حتي جرعه اي از آن را نچشيده اي ... تو حتي به غرور ترک خورده من هم اعتنايي نمي کني .زير فشار حرف ها و طعنه ها پيکر نحيف غرورم خرد مي شود و عجب است که تو صدايش را نمي شنوي ... به سراغم نمي آيي ! و من ... تنها ... با چشماني باراني از فراق قلبي آکنده از اندوه
همچنان به آينده چشم مي دوزم . در انتظارم تا بيايي و دستان لطيف عشق را به سويم دراز کني و مرا از تنهايي برهاني و با هم به اوج قله خوشبختي پرواز کنيم . ماه هاست که منتظرم ... منتظرم اما از تو خبري نيست . گاهي با خودم مي گويم نکند پايان قدم زدن من در روزهاي مه آلود انتظارسقوط در دره تنهايي باشد و تو نيايي ! اما نه ... قلب تو مهربان تر از آنست که چشمان منتظر من ... ردپاي خيس اشک بر گونه هايم  ... بلور ترک خورده قلبم و غرور خرد شده ام را ببيند و کاري نکند ! تو مي آيي مي دانم ! آغوش قلـبم گشاده است تا بار ديگر پيکر لطـيف کودک عشقـت را در
خود بفشارد ... بيا که فرصت کوتاه است و قاصدک لحظه ها در آغوش نسيم زمان ، به تندي از بام عمر من و تو مي گذرد . اگر تعلل کنيم روزي خواهد رسيد که خزانه عمرمان از سکه هاي طلايي دقايق تهي شده و ديگر فرصتي باقي نمانده است .  

 بيا تا دير نشده بيا

نوشته شده توسط حورا در شنبه 24 شهریور1386 موضوع |

کسي که با حرفهايش دلت را به درد آورد
آيا از مهرباني دلت خبر نداشت
کسي که آسمان چشمان زيبايت را ابري کرد
خورشيد صفا را در چشمانت نديد
کسي که به دست هاي عزيزت سردي را هديه کرد
آيا گرمي دستت را باور نکرده بود
کسي که با تير بي مهري قبت را شکست
نمي دانست همان قلب شکسته مأواي اوست
کسي که بهار وجودت را به خزان تبديل کرد
آيا نمي دانست بهار خزان شده تکيه گاه اوست
حال من دلتنگم و مهرت را مي خواهم
اما...............
مي دانم.......................
همان دل به درد آمده
همان چشمان اشکي
همان دستان سرد
همان قلب شکسته
همان بهار خزان شده
محتاج کسي است که تو را فنا کرده

نوشته شده توسط حورا در چهارشنبه 17 مرداد1386 موضوع |

دوباره تنها شده ام،دوباره دلم هواي تو را کرده.
خودکارم را از ابر پر مي کنم و برايت از باران مي نويسم.
به ياد شبي مي افتم که تو را ميان شمع ها ديدم.
دوباره مي خواهم به سوي تو بيايم.تو را کجا مي توان ديد؟
در آواز شب اويز هاي عاشق؟
در چشمان يک عاشق مضطرب؟
در سلام کودکي که تازه واژه را آموخته؟
دلم مي خواهد وقتي باغها بيدارند،براي تو نامه بنويسم.
و تو نامه هايم را بخواني و جواب آنها را به نشاني همه ي غريبان جهان بفرستي.
اي کاش مي توانستم تنهاييم را براي تو معنا کنم و از گوشه هاي افق برايت آواز بخوانم.
کاش مي توانستم هميشه از تو بنويسم.
مي ترسم روزي نتوانم بنويسم و دفترهايم خالي بمانند و حرفهاي ناگفته ام هرگز به دنيا نيايند.
مي ترسم نتوانم بنويسم و کسي ادامه ي سرود قلبم را نشنود.
مي ترسم نتوانم بنويسم وآخرين نامه ام در سکوتي محض بميرد وتازه ترين شعرم به تو هديه نشود.
دوباره شب،دوباره طپش اين دل بي قرارم.
دوباره سايه ي حرف هاي تو که روي ديوار روبرو مي افتد.
دلم مي خواهد همه ي ديوارها پنجره شوند و من تو را ميان چشمهايم بنشانم.
دوباره شب ،دوباره تنهايي و دوباره خودکاري که با همه ي ابر هاي عالم پر نمي شود.
دوباره شب،دوباره ياد تو که اين دل بي قرار را بيدار نگه داشته.
دوباره شب،دوباره تنهايي،دوباره سکوت،
                                                       و دوباره من و يک دنيا خاطره...

نوشته شده توسط حورا در یکشنبه 31 تیر1386 موضوع |

نوشته شده توسط حورا در پنجشنبه 14 تیر1386 موضوع |